gabinet ginekologiczny a endometrioza
gabinet ginekologiczny lekarz ginekolog

Tkankowy aktywator plazminogenu do ostrego udaru niedokrwiennego ad 5

Posted in Uncategorized  by admin
December 4th, 2018

W części pierwszej 90 procent grupy t-PA i 92 procent grupy placebo otrzymało pełną dawkę (. 5 procent) badanego leku, podczas gdy w części 2 93 procent obu grup otrzymało pełną dawkę (. 5 procent). Z pierwotnych wyników dla 291 pacjentów w części 1, brakowało danych dla 1. Z 1332 głównych miar wyniku w części 2 (333 pacjentów), danych brakowało dla 7 (4 pacjentów). Dwadzieścia cztery godziny po wystąpieniu udaru tylko 2% pacjentów otrzymujących placebo nie miało deficytu neurologicznego, mierzonego przez NIHSS. Tabela 3. Tabela 3. Wyniki na NIHSS 24 godziny po rozpoczęciu obrysu. W części nie wykryto statystycznie istotnych różnic między grupami w pierwotnym wyniku (poprawa o 4 lub więcej punktów w skali NIHSS lub całkowite ustąpienie deficytu neurologicznego) (Tabela 3). Jednak porównania post hoc wyników mediany NIHSS wykazały poprawę stanu pacjentów leczonych t-PA w porównaniu z tymi, które podawano placebo w większości warstw czasowych w częściach i 2 oraz w połączonej analizie.
Tabela 4. Tabela 4. Wyniki po trzech miesiącach według czasu leczenia po wystąpieniu udaru. Rysunek 1. Ryc. 1. Średni (. SE) czas przeżycia w ciągu trzech miesięcy w zależności od leczenia. Pokazano połączone wyniki części i 2. W każdej grupie było 312 pacjentów, a żaden pacjent nie miał danych na temat śmiertelności. Słupki błędów przedstawiają standardowe błędy szacunków punktowych przeżycia po 30, 60 i 90 dniach. Pokazano liczbę pacjentów, którzy przeżyli w każdym przedziale.
W części 2 liczba pacjentów z pozytywnymi wynikami dla każdego z czterech podstawowych pomiarów wyniku trzy miesiące po udarze była wyższa w grupie z t-PA niż w grupie placebo (Tabela 4). Jak oceniono za pomocą globalnej statystyki testu, iloraz szans dla korzystnego wyniku w grupie t-PA wyniósł 1,7 (przedział ufności 95%, 1,2 do 2,6; P = 0,008). W porównaniu z grupą placebo nastąpił 12-procentowy absolutny (32-procentowy względny) wzrost liczby pacjentów z minimalną lub zerową niepełnosprawnością (wynik 95 lub 100 na wskaźniku Barthel) w grupie t-PA. Był również 11 procentowy absolutny (55 procent względny) wzrost liczby pacjentów z wynikiem NIHSS 0 lub w tej grupie. Podobną wielkość efektu zaobserwowano w odniesieniu do bezwzględnej i względnej poprawy w grupie t-PA przy użyciu zmodyfikowanej skali Rankina i skali wyników Glasgow. Włączenie zmiennych różniących się między dwiema grupami w linii podstawowej (użycie kwasu acetylosalicylowego, waga i wiek) jako współzmiennymi oprócz centrum klinicznego i czasu do leczenia po wystąpieniu udaru w teście globalnym zwiększyło iloraz szans do 2,0 ( 95-procentowy przedział ufności, od 1,3 do 3,1). Wyniki wtórne dla części i dane z połączonej analizy dla obu warstw czasowych są również pokazane w Tabeli 4 i wskazują ten sam wzór korzyści dla t-PA. Nie stwierdzono istotnych różnic w śmiertelności między grupami (ryc. 1). W 90 dni po wystąpieniu udaru zmarło 54 z 312 pacjentów leczonych t-PA (17 procent), w porównaniu z 64 z 312 pacjentów otrzymujących placebo (21 procent) (P = 0,30).
Rysunek 2
[hasła pokrewne: tarcza międzykręgowa, definicja zdrowia who, poradnia medycyny nuklearnej ]

Tags: , ,

Leave a Reply

Powiązane tematy z artykułem: definicja zdrowia who poradnia medycyny nuklearnej tarcza międzykręgowa

Tkankowy aktywator plazminogenu do ostrego udaru niedokrwiennego ad 5

Posted in Uncategorized  by admin
December 4th, 2018

W części pierwszej 90 procent grupy t-PA i 92 procent grupy placebo otrzymało pełną dawkę (. 5 procent) badanego leku, podczas gdy w części 2 93 procent obu grup otrzymało pełną dawkę (. 5 procent). Z pierwotnych wyników dla 291 pacjentów w części 1, brakowało danych dla 1. Z 1332 głównych miar wyniku w części 2 (333 pacjentów), danych brakowało dla 7 (4 pacjentów). Dwadzieścia cztery godziny po wystąpieniu udaru tylko 2% pacjentów otrzymujących placebo nie miało deficytu neurologicznego, mierzonego przez NIHSS. Tabela 3. Tabela 3. Wyniki na NIHSS 24 godziny po rozpoczęciu obrysu. W części nie wykryto statystycznie istotnych różnic między grupami w pierwotnym wyniku (poprawa o 4 lub więcej punktów w skali NIHSS lub całkowite ustąpienie deficytu neurologicznego) (Tabela 3). Jednak porównania post hoc wyników mediany NIHSS wykazały poprawę stanu pacjentów leczonych t-PA w porównaniu z tymi, które podawano placebo w większości warstw czasowych w częściach i 2 oraz w połączonej analizie.
Tabela 4. Tabela 4. Wyniki po trzech miesiącach według czasu leczenia po wystąpieniu udaru. Rysunek 1. Ryc. 1. Średni (. SE) czas przeżycia w ciągu trzech miesięcy w zależności od leczenia. Pokazano połączone wyniki części i 2. W każdej grupie było 312 pacjentów, a żaden pacjent nie miał danych na temat śmiertelności. Słupki błędów przedstawiają standardowe błędy szacunków punktowych przeżycia po 30, 60 i 90 dniach. Pokazano liczbę pacjentów, którzy przeżyli w każdym przedziale.
W części 2 liczba pacjentów z pozytywnymi wynikami dla każdego z czterech podstawowych pomiarów wyniku trzy miesiące po udarze była wyższa w grupie z t-PA niż w grupie placebo (Tabela 4). Jak oceniono za pomocą globalnej statystyki testu, iloraz szans dla korzystnego wyniku w grupie t-PA wyniósł 1,7 (przedział ufności 95%, 1,2 do 2,6; P = 0,008). W porównaniu z grupą placebo nastąpił 12-procentowy absolutny (32-procentowy względny) wzrost liczby pacjentów z minimalną lub zerową niepełnosprawnością (wynik 95 lub 100 na wskaźniku Barthel) w grupie t-PA. Był również 11 procentowy absolutny (55 procent względny) wzrost liczby pacjentów z wynikiem NIHSS 0 lub w tej grupie. Podobną wielkość efektu zaobserwowano w odniesieniu do bezwzględnej i względnej poprawy w grupie t-PA przy użyciu zmodyfikowanej skali Rankina i skali wyników Glasgow. Włączenie zmiennych różniących się między dwiema grupami w linii podstawowej (użycie kwasu acetylosalicylowego, waga i wiek) jako współzmiennymi oprócz centrum klinicznego i czasu do leczenia po wystąpieniu udaru w teście globalnym zwiększyło iloraz szans do 2,0 ( 95-procentowy przedział ufności, od 1,3 do 3,1). Wyniki wtórne dla części i dane z połączonej analizy dla obu warstw czasowych są również pokazane w Tabeli 4 i wskazują ten sam wzór korzyści dla t-PA. Nie stwierdzono istotnych różnic w śmiertelności między grupami (ryc. 1). W 90 dni po wystąpieniu udaru zmarło 54 z 312 pacjentów leczonych t-PA (17 procent), w porównaniu z 64 z 312 pacjentów otrzymujących placebo (21 procent) (P = 0,30).
Rysunek 2
[podobne: wkład koronowo korzeniowy cena, lysoformin 3000, babka płesznik dawkowanie ]

Tags: , ,

Leave a Reply

Powiązane tematy z artykułem: babka płesznik dawkowanie lysoformin 3000 wkład koronowo korzeniowy cena