gabinet ginekologiczny a endometrioza
gabinet ginekologiczny lekarz ginekolog

System tylko w nazwie – dostęp, odmiana i reforma w prowincjach Kanady

Posted in Uncategorized  by admin
August 3rd, 2018

Wszystkie uniwersalne systemy opieki zdrowotnej są wyjątkowe, ale kanadyjska opieka zdrowotna jest prawdziwą zagadką. Chociaż jest to zwykle opisywany jako system jednego płatnika, publiczny udział w całkowitych wydatkach wynosi 70% (patrz tabela, aby porównać ten kraj z innymi, zobacz interaktywną grafikę), niską według standardów północnoeuropejskich. Złożoność wynika z faktu, że jest to system federalny, który dzieli obowiązki między rządem krajowym (odpowiedzialnym za usługi dla niektórych rdzennych Kanadyjczyków [First Nations i Eskimosów], siłami zbrojnymi, kanadyjską policją konną i więźniami federalnych więzień, a także niektóre aspekty ochrony zdrowia) oraz prowincje (konstytucyjnie odpowiedzialne za wszystko inne). Zarówno powszechne ubezpieczenie szpitalne (zainicjowane w 1947 r.), Jak i ubezpieczenie medyczne (rozpoczęte w 1962 r.) Rozpoczęły się w Saskatchewan, prowincji prerii, która wybrała pierwszy socjaldemokratyczny rząd w Ameryce Północnej w 1944 r. Przyjęcie powszechnego ubezpieczenia szpitalnego zostało szeroko poparte, ale finansowane ubezpieczenie medyczne wyłoniło się z gorzkiej walki politycznej zakończonej 23-dniowym strajkiem lekarzy, który rozpoczął się w dniu wdrożenia. Głębokość, urazowość i dzielność walki były według kanadyjskich standardów politycznym odpowiednikiem wojny domowej. Mimo tych obfitych początków spread był łagodny. Nawet prowincje, które niechętnie podążały śladem Saskatchewan, wprowadziły plany hospitalizacji do 1961 r., A plany ubezpieczeń zdrowotnych do 1971 r. Nieodparta marchewka była propozycją rządu federalnego, by zapłacić mniej więcej połowę kosztów tych programów.
Od tego czasu wiele się zmieniło, ale przede wszystkim rola federalna, która stopniowo się skurczyła. Rząd federalny zaczął zmniejszać swoje zobowiązania do finansowania w latach 70. XX w. I przekazał prowincjom pewne środki podatkowe (znane jako punkty podatkowe) jako rekompensatę. Dziś Ottawa zapewnia około 20% całkowitych wydatków publicznych poprzez przekazy pieniężne do prowincji. Pieniądze są w dużej mierze bezwarunkowe: prowincje muszą jedynie stosować się do Ustawy o zdrowiu Kanady (1984), której istota wymaga świadczenia usług szpitalnych i lekarskich wszystkim mieszkańcom bez opłat, wzmacniając zasadę powszechnego dostępu do opieki zawartą w prawie dwa dekady wcześniej.
Nie ma zatem krajowego systemu opieki zdrowotnej, ale raczej 10 systemów prowincjonalnych (i 3 terytorialnych), w przypadku których rząd jest jedynym płatnikiem. Opieka zdrowotna pochłania od 35 do 50% budżetów prowincji. Kiedy podstawowa architektura systemów przybrała kształt dziesięciolecia temu, opieka zdrowotna w dużej mierze oznaczała lekarzy i szpitale. Współczesna opieka zdrowotna jest znacznie bardziej zróżnicowana, populacja jest starsza, a te tak zwane usługi podstawowe stanowią obecnie mniej niż połowę całkowitych wydatków. System publiczny jest jednak zbliżony do jego początków: rząd płaci 91% kosztów opieki szpitalnej i 99% opieki lekarskiej, z naciskiem, który z powodzeniem zaspokaja potrzeby pacjentów wymagających krótkoterminowej opieki (patrz opisy przypadków). W przeciwieństwie do tego, nie płaci się prawie za opiekę niefizycznego profesjonalisty. Nic nie stoi na przeszkodzie, aby prowincje finansowały publicznie całość lub część innych usług, takich jak optometria, leki na receptę lub opiekę domową, ale nic nie wymaga ich od nich, albo
[przypisy: kreatynina cennik, usg ręki, wkład koronowo korzeniowy cena ]

Tags: , ,

Comments are closed.

Powiązane tematy z artykułem: kreatynina cennik usg ręki wkład koronowo korzeniowy cena