gabinet ginekologiczny
gabinet ginekologiczny lekarz ginekolog

Próba Zimnickiego obciążająca nerki

Posted in Uncategorized  by admin
July 12th, 2016

By ściśle oznaczyć zdolność przystosowawczą nerek, uzupełnia Zimnicki swą próbę dodatkami do diety zwykłej. Mianowicie nazajutrz po próbie zasadniczej otrzymuje chory na śniadanie oraz na wieczerzę 13,5 dekagramów białego chleba, jedno gotowane jajko i 400 ml kawy mlecznej (zamiast herbaty), a w czasie zwykłego obiadu – dodatkowo 20 dekagramów mięsa w postaci kotleta, 2 jaja, 20 dekagramów białego chleba i 400 ml kawy mlecznej; czasami dodaje się również 5 g soli. Następnego dnia chory wraca do diety pierwszego dnia. Ilość wypijanych płynów przez wszystkie trzy dni jest taka sama. Wyniki tych badań dowodzą, że chore nerki w razie obciążenia dodatkową pracą mogą oddziaływać różnie, mianowicie odczynem prawidłowym, wzmożonym, słabym, czasami nawet wybitnie słabym lub zwolnionym, tak iż wpływ zwiększonego zapotrzebowania objawia się najsilniej dopiero w trzecim dniu.
Próba fenolosu foftaleinowa (Roumtree i GeTaghty) opiera się na tej przesłance, że ustrój wydala obcy mu barwnik tak samo jak mocznik. Wydolność nerek oznacza się w jednostkach metodą barwną. Barwnik wprowadza się zwykle domięśniowo, lepiej jednak wstrzykiwać go dożylnie, gdyż po wprowadzeniu domięśniowym nie wiadomo, ile bar- wnika wessało się. W obu wypadkach wstrzykuje się zawartość jednej ampułki, tzn. 1 ml roztworu, czyli 6 mg barwnika. Wykonanie: badany wypija na czczo 300 ml wody i po upływie pół godziny opróżnia całkowicie pęcherz moczowy (w razie potrzeby cewnikujemy). Jeżeli wstrzykuj e się barwnik domięśniowo, to badany oddaje ponownie mocz po upływie 7-10 minut. U osób zdrowych doda- tek kilku kropli 25ro ługu sodowego do tego moczu, zmienia jego barwę na buraczkową. Do tej skontrolowanej porcji moczu oddaje badany po upływie godziny znowu mocz, a po następnej godzinie oddaje ponownie mocz lecz już do innego naczynia. Próba trwa zatem 2 godziny 10 minut. Do każdej Z dwu porcji moczu, otrzymanych po wstrzyknięciu barwnika, dodaje się ługu sodowego, a następnie dopełnia się wodą w jednolitrowych cylindrach do objętości jednego litra. (Naczynia, które zawierały mocz, po zlaniu z nich moczu do cylindrów powinno się spłukać wodą i opłuczyny wlać do cylindrów). Teraz w każdej porcji moczu oznacza się ilość barwnika metodą barwną i otrzymane wyniki sumuje się. Jeżeli zabarwiony mocz jest po rozcieńczeniu mętny, to należy odsączyć z niego do badania 20 ml. Samo oznaczenie ilości barwnika przeprowadza się w kolorymetrze Autenrietha i Dunninga. Można sporządzić sobie kolorymetr, rozcieńczając odpowiednio 1 ml roztworu barwnika zawierający 6 mg barwnika wodą przekroploną do 10 ml w ampułkach, które następnie zalutowuje się nad płomieniem. Jeżeli podczas rozcieńczenia moczu zabarwienie moczu staje się bardzo słabe już po dodaniu małej ilości wody, wtedy należy mocz rozcieńczyć nie do jednego litra, lecz do 200-400-500 ml itd. i odpowiednio przerachować otrzymany wynik. [hasła pokrewne: ginekolog Warszawa Śródmieście, Ginekolog Opole, ginekologia ]

Tags: , ,

Comments are closed.