gabinet ginekologiczny a endometrioza
gabinet ginekologiczny lekarz ginekolog

Medycyna nuklearna w diagnostyce klinicznej i leczeniu

Posted in Uncategorized  by admin
February 1st, 2019

Ten encyklopedyczny przegląd zastosowań medycyny nuklearnej w warunkach klinicznych jest istotną pracą zawierającą 114 rozdziałów autorstwa 149 autorów z całego świata. Książka ma osiem głównych sekcji. Pierwsze siedem opisuje zastosowanie medycyny nuklearnej w leczeniu ostrym, schorzeniach nerek, czynności przewodu pokarmowego, diagnostyce neurologicznej i psychiatrycznej, diagnostyce i terapii nowotworów, zaburzeniach kości i stawów oraz kardiologii. Ostatnia część poświęcona jest naukom podstawowym. Niektóre sekcje podzielono na części dotyczące metodologii i zagadnień związanych z pacjentem. Książka szczegółowo omawia wszystkie główne obszary medycyny nuklearnej. Interesujący jest rozdział poświęcony medycynie nuklearnej w opiece ostrej, ponieważ dostarcza informacji na temat badań niestabilnych pacjentów. Sekcja jądrowa kardiologii jest prawdopodobnie najbardziej ambitna, ponieważ zawiera oddzielną część dotyczącą najnowszych osiągnięć. Wszystkie dziewięć rozdziałów w części dotyczącej nauk podstawowych zostało napisanych w stylu pytań i odpowiedzi. Redakcja twierdzi, że przygotowanie książki zajęło kilka lat. Biorąc pod uwagę ten czas i rzeszę autorów, godne uwagi jest to, że książka jest tak spójna i aktualna. Większość rozdziałów jest krótka i na temat. Nie ma wątpliwości, że ten podręcznik zapewnia zrównoważony obraz medycyny nuklearnej i powinien być przydatny zarówno dla studentów, jak i pracowników medycyny nuklearnej. We wstępie redaktorzy wspominają, że na ryzyko powtórzenia, podjęto próbę zapewnienia, że część książki przypisanej do różnych tematów jest związana ze względnym udziałem każdej procedury we współczesnej medycynie nuklearnej. Na pewno udało się to w tej próbie.
Żadna książka nie jest idealna, przynajmniej nie dla wszystkich czytelników. Na przykład nie znalazłem bardzo przydatnego stylu pytań i odpowiedzi z sekcji nauki podstawowe. Co powinien zrobić czytelnik z pytaniem, które nie jest zadawane. Osobiście uważam, że technika nie powinna być stosowana przed jej zrozumieniem. Dlatego umieszczenie sekcji nauk podstawowych przed działami klinicznymi wydaje się bardziej odpowiednie niż umieszczenie jej na końcu książki. Wczesne pojawienie się podstawowej nauki zmniejszyłoby część potrzeby powtarzania, ponieważ w niektórych rozdziałach klinicznych autorzy uważają, że konieczne jest krótkie wyjaśnienie metodologii (np. Rozdział wyjaśniający emisję pozytronowej tomografii występuje zarówno w kardiologii jądrowej, jak i sekcje Podstawowe sekcje ). Podobnie sekcja na temat opieki w nagłych wypadkach byłaby lepiej umieszczona na końcu niż na początku.
Nieco rozczarowujące jest leczenie pomiaru przepływu krwi w mózgu i metabolizmu tlenu za pomocą odpowiednio oznaczonej tlenem 15 wody i tlenu cząsteczkowego. Chociaż pomiary te są odpowiednio wspomniane w rozdziale dotyczącym ostrej opieki nad pacjentami z rozpoznaniem neurologicznym, omówienie ich w części metodycznej sekcji dotyczącej diagnozy neurologicznej i psychiatrycznej jest niepełne, a czasami nie do końca poprawne. Badania neuroaktywacji wykorzystujące tomografię emisyjną pozytronową i wodę znakowaną tlenkiem 15 są również słabo reprezentowane. W obszarze metodologii główną wadą jest brak rozdziału (lub wystarczającego opisu w innych odpowiednich rozdziałach) na temat modelowania kinetyki znaczników, dyscypliny, która próbuje powiązać wychwytywanie znacznika (środek radiofarmaceutyczny) pod względem zmiennych fizjologicznych lub farmakologicznych (tj. kwantyfikacja obrazów) Inne problemy polegają na tym, że indeks nie zawiera wszystkich istotnych wystąpień niektórych słów kluczowych w tekście, a grupowanie wszystkich kolorowych obrazów na końcu każdego woluminu zamiast w odpowiednich miejscach w tekście jest dość niewygodne.
Pomimo tych drobnych krytyk, książka ta ma stać się jednym z wiodących podręczników medycyny nuklearnej w nadchodzących latach. Powinien znaleźć swoje miejsce w każdej bibliotece medycznej. Powinien być stosowany jako odniesienie nie tylko przez pracowników i studentów medycyny nuklearnej, ale także przez każdego lekarza, który odsyła pacjentów do oddziału medycyny nuklearnej do badań diagnostycznych lub terapii.
Adriaan A. Lammertsma, Ph.D.
Hammersmith Hospital, London W12 0PB, Zjednoczone Królestwo

[podobne: lorinden n, naturalne sposoby na mszyce, nerwica natręctw myślowych ]

Tags: , ,

No Responses to “Medycyna nuklearna w diagnostyce klinicznej i leczeniu”

  1. Roadblock Says:

    [..] Odniesienie w tekscie do usg żył[...]

  2. Joanna Says:

    Fajna historia

  3. Mindless Bobcat Says:

    [..] Cytowany fragment: olej posmażalniczy[...]

  4. Waylay Dave Says:

    Koncerny farmaceutyczne preferuja syntetyczne wynalazki

  5. Marika Says:

    [..] Blog oznaczyl uzycie nastepujacego fragmentu proviron[...]

  6. Screwtape Says:

    Najlepiej to robic badania kontrolne

Powiązane tematy z artykułem: lorinden n naturalne sposoby na mszyce nerwica natręctw myślowych

Medycyna nuklearna w diagnostyce klinicznej i leczeniu

Posted in Uncategorized  by admin
February 1st, 2019

Ten encyklopedyczny przegląd zastosowań medycyny nuklearnej w warunkach klinicznych jest istotną pracą zawierającą 114 rozdziałów autorstwa 149 autorów z całego świata. Książka ma osiem głównych sekcji. Pierwsze siedem opisuje zastosowanie medycyny nuklearnej w leczeniu ostrym, schorzeniach nerek, czynności przewodu pokarmowego, diagnostyce neurologicznej i psychiatrycznej, diagnostyce i terapii nowotworów, zaburzeniach kości i stawów oraz kardiologii. Ostatnia część poświęcona jest naukom podstawowym. Niektóre sekcje podzielono na części dotyczące metodologii i zagadnień związanych z pacjentem. Książka szczegółowo omawia wszystkie główne obszary medycyny nuklearnej. Interesujący jest rozdział poświęcony medycynie nuklearnej w opiece ostrej, ponieważ dostarcza informacji na temat badań niestabilnych pacjentów. Sekcja jądrowa kardiologii jest prawdopodobnie najbardziej ambitna, ponieważ zawiera oddzielną część dotyczącą najnowszych osiągnięć. Wszystkie dziewięć rozdziałów w części dotyczącej nauk podstawowych zostało napisanych w stylu pytań i odpowiedzi. Redakcja twierdzi, że przygotowanie książki zajęło kilka lat. Biorąc pod uwagę ten czas i rzeszę autorów, godne uwagi jest to, że książka jest tak spójna i aktualna. Większość rozdziałów jest krótka i na temat. Nie ma wątpliwości, że ten podręcznik zapewnia zrównoważony obraz medycyny nuklearnej i powinien być przydatny zarówno dla studentów, jak i pracowników medycyny nuklearnej. We wstępie redaktorzy wspominają, że na ryzyko powtórzenia, podjęto próbę zapewnienia, że część książki przypisanej do różnych tematów jest związana ze względnym udziałem każdej procedury we współczesnej medycynie nuklearnej. Na pewno udało się to w tej próbie.
Żadna książka nie jest idealna, przynajmniej nie dla wszystkich czytelników. Na przykład nie znalazłem bardzo przydatnego stylu pytań i odpowiedzi z sekcji nauki podstawowe. Co powinien zrobić czytelnik z pytaniem, które nie jest zadawane. Osobiście uważam, że technika nie powinna być stosowana przed jej zrozumieniem. Dlatego umieszczenie sekcji nauk podstawowych przed działami klinicznymi wydaje się bardziej odpowiednie niż umieszczenie jej na końcu książki. Wczesne pojawienie się podstawowej nauki zmniejszyłoby część potrzeby powtarzania, ponieważ w niektórych rozdziałach klinicznych autorzy uważają, że konieczne jest krótkie wyjaśnienie metodologii (np. Rozdział wyjaśniający emisję pozytronowej tomografii występuje zarówno w kardiologii jądrowej, jak i sekcje Podstawowe sekcje ). Podobnie sekcja na temat opieki w nagłych wypadkach byłaby lepiej umieszczona na końcu niż na początku.
Nieco rozczarowujące jest leczenie pomiaru przepływu krwi w mózgu i metabolizmu tlenu za pomocą odpowiednio oznaczonej tlenem 15 wody i tlenu cząsteczkowego. Chociaż pomiary te są odpowiednio wspomniane w rozdziale dotyczącym ostrej opieki nad pacjentami z rozpoznaniem neurologicznym, omówienie ich w części metodycznej sekcji dotyczącej diagnozy neurologicznej i psychiatrycznej jest niepełne, a czasami nie do końca poprawne. Badania neuroaktywacji wykorzystujące tomografię emisyjną pozytronową i wodę znakowaną tlenkiem 15 są również słabo reprezentowane. W obszarze metodologii główną wadą jest brak rozdziału (lub wystarczającego opisu w innych odpowiednich rozdziałach) na temat modelowania kinetyki znaczników, dyscypliny, która próbuje powiązać wychwytywanie znacznika (środek radiofarmaceutyczny) pod względem zmiennych fizjologicznych lub farmakologicznych (tj. kwantyfikacja obrazów) Inne problemy polegają na tym, że indeks nie zawiera wszystkich istotnych wystąpień niektórych słów kluczowych w tekście, a grupowanie wszystkich kolorowych obrazów na końcu każdego woluminu zamiast w odpowiednich miejscach w tekście jest dość niewygodne.
Pomimo tych drobnych krytyk, książka ta ma stać się jednym z wiodących podręczników medycyny nuklearnej w nadchodzących latach. Powinien znaleźć swoje miejsce w każdej bibliotece medycznej. Powinien być stosowany jako odniesienie nie tylko przez pracowników i studentów medycyny nuklearnej, ale także przez każdego lekarza, który odsyła pacjentów do oddziału medycyny nuklearnej do badań diagnostycznych lub terapii.
Adriaan A. Lammertsma, Ph.D.
Hammersmith Hospital, London W12 0PB, Zjednoczone Królestwo

[patrz też: nerwica natręctw myślowych, naturalne sposoby na mszyce, ból kości ogonowej podczas siedzenia ]

Tags: , ,

No Responses to “Medycyna nuklearna w diagnostyce klinicznej i leczeniu”

  1. Twitch Says:

    Article marked with the noticed of: gablota muzealna[...]

  2. Seweryn Says:

    Jako, ze jestem cukrzykiem, kupiłem ten zachwalany olej

  3. Patryk Says:

    [..] Odniesienie w tekscie do dobry stomatolog[...]

  4. Toolmaker Says:

    Prosze nie wprowadzac ludzi w blad

Leave a Reply

You must be logged in to post a comment.

Powiązane tematy z artykułem: ból kości ogonowej podczas siedzenia naturalne sposoby na mszyce nerwica natręctw myślowych